Π. Χαρούμενος για το φράγμα Νεστορίου: Καθυστερήσεις, ευθύνες και επόμενα βήματα

Τη σοβαρότητα της κατάστασης υπογράμμισε και ο Πασχάλης Χαρούμενος, μιλώντας στο ραδιόφωνο Antennes 93,6 και στον Χρήστο Νατσούλη. Όπως τόνισε χαρακτηριστικά, «αν δεν γίνει το φράγμα, θα χαθεί η έδρα του Νομού Καστοριάς», απευθύνοντας σαφές μήνυμα προς την Κυβέρνηση. Ο κ. Χαρούμενος ανέδειξε τη στρατηγική σημασία του έργου και την άμεση ανάγκη ολοκλήρωσής του, ιδιαίτερα για τον πρωτογενή τομέα και την αναπτυξιακή προοπτική της περιοχής.

Δραματικές εξελίξεις καταγράφονται στο πολύπαθο έργο του φράγματος Νεστορίου, καθώς ο τρίτος κατά σειρά ανάδοχος αδυνατεί να υπογράψει τη σύμβαση, λόγω έλλειψης του απαραίτητου εργοληπτικού πτυχίου, μετά την υποβάθμισή του από το αρμόδιο υπουργείο. Το γεγονός αυτό οδηγεί το έργο σε νέο αδιέξοδο, παρά τις επανειλημμένες προσπάθειες επανεκκίνησής του.

Υπενθυμίζεται ότι, μετά από δικαστική απόφαση το 2020, το έργο θα έπρεπε ήδη να έχει ολοκληρωθεί. Ο κ. Γκοζλιόπουλος, αναφερόμενος στις καθυστερήσεις, επέρριψε ευθύνες στην Κυβέρνηση, κάνοντας λόγο για διαχρονική αδράνεια και λανθασμένους χειρισμούς που οδήγησαν στη σημερινή κατάσταση.

Σύμφωνα με πληροφορίες, νέα σύσκεψη αναμένεται να πραγματοποιηθεί σε περίπου 15 ημέρες, με τη συμμετοχή και των δημάρχων της περιοχής, σε μια προσπάθεια να βρεθεί λύση και να αποφευχθεί η οριστική εγκατάλειψη του έργου. Αξίζει να σημειωθεί ότι η αρχική δημοπράτηση του φράγματος έγινε το 2009, ενώ μέχρι σήμερα έχει υλοποιηθεί μόλις το 20% του φυσικού αντικειμένου.

Ο Περιφερειάρχης Δυτικής Μακεδονίας εμφανίστηκε ιδιαίτερα δυσαρεστημένος από τις εξελίξεις και, σύμφωνα με δηλώσεις του, προσανατολίζεται σε νέα δημοπράτηση του έργου, με στόχο αυτή τη φορά την πλήρη και οριστική ολοκλήρωσή του.

Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκε και ο κ. Βελλίδης, πρόεδρος της ΔΕΕΠ ΝΔ Καστοριάς, ο οποίος επισήμανε την επιτακτική ανάγκη υλοποίησης του φράγματος, τονίζοντας ότι πρόκειται για έργο ζωτικής σημασίας για την αγροτική παραγωγή και τη βιωσιμότητα της τοπικής οικονομίας.

Το φράγμα Νεστορίου παραμένει, δεκαπέντε και πλέον χρόνια μετά τη δημοπράτησή του, ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα έργου που κινδυνεύει να μείνει ημιτελές, με τις τοπικές κοινωνίες να ζητούν πλέον ξεκάθαρες αποφάσεις και άμεσες λύσεις, προκειμένου –όπως επισημαίνουν– «να μη εκτεθεί ξανά ο τόπος».